By INFOCUS ODISHA 
ଓଡ଼ିଆ ସିନେମାରେ ଅନେକ କାହାଣୀ ଆସେ, କିନ୍ତୁ କିଛି କାହାଣୀ ଏମିତି ଥାଏ ଯାହା ପରଦାରେ ଶେଷ ହୋଇଯିବା ପରେ ମଧ୍ୟ ଦର୍ଶକଙ୍କ ମନରେ ରହିଯାଏ। ନୂଆ ଓଡ଼ିଆ ଫିଲ୍ମ ‘ଯଦି’ ମଧ୍ୟ ସେହିଭଳି ଏକ କାହାଣୀକୁ ନେଇ ଦର୍ଶକଙ୍କ ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଛି। ଫିଲ୍ମରେ କମେଡି, ଡ୍ରାମା, କ୍ରାଇମ୍ ଓ ସସ୍ପେନ୍ସ ସହିତ ଭାବନାର ଏକ ଗଭୀର ଦିଗ ମଧ୍ୟ ରହିଛି। ଏହି ଫିଲ୍ମର କାଷ୍ଟରେ କୃଷ୍ଣା ରାଉତ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।
କିନ୍ତୁ ଫିଲ୍ମରେ କ୍ରିଷ୍ଣା ରାଉତ ଓ ତାଙ୍କ ବନ୍ଧୁଙ୍କୁ ନେଇ ଆସୁଥିବା ଭାବପ୍ରବଣ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଦର୍ଶକଙ୍କୁ ଅଲଗା ଭାବରେ ଛୁଇଁଯାଏ। ଏଠାରେ କାହାଣୀ କେବଳ ହସାଇବା କିମ୍ବା ମନୋରଞ୍ଜନ କରିବାରେ ସୀମିତ ରହେ ନାହିଁ। ଏହା ମଣିଷର ସମ୍ପର୍କ, ବନ୍ଧୁତ୍ୱ, ଭୁଲ୍, ପରିସ୍ଥିତି ଓ ହରାଇଦେବାର ଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ ମଧ୍ୟ ସାମ୍ନାକୁ ଆଣିଥାଏ।
ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ଏମିତି ଏକ ସମ୍ପର୍କ, ଯେଉଁଠି ସବୁବେଳେ ବଡ଼ ବଡ଼ କଥାର ଆବଶ୍ୟକତା ନଥାଏ। ଦୁଇଜଣ ମଣିଷ ପରସ୍ପରକୁ ବୁଝିପାରିଲେ, ନୀରବତା ମଧ୍ୟ ଅନେକ କଥା କହିଦିଏ। ହସର ସମୟରେ ସାଙ୍ଗ ହେବା ସହଜ, କିନ୍ତୁ ଦୁଃଖର ସମୟରେ ପାଖରେ ଛିଡ଼ା ହେବା ହେଉଛି ପ୍ରକୃତ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ।
କ୍ରିଷ୍ଣା ରାଉତଙ୍କ ସହ ଜଡ଼ିତ ଏହି ଇମୋସନାଲ୍ ଅଂଶରେ ଏହି ବନ୍ଧୁତ୍ୱର ଗଭୀରତା ଅନୁଭବ କରିବାକୁ ମିଳେ। ଗୋଟିଏ ପଟେ ଜୀବନର ଖୁସି ଓ ସ୍ମୃତି, ଅନ୍ୟ ପଟେ ହଠାତ୍ ଆସିଥିବା ଏକ ଦୁଃଖଦ ପରିସ୍ଥିତି—ଏହି ଦୁଇଟି ଭାବନା ଯେତେବେଳେ ଏକାଠି ହୋଇଯାଏ, ସେତେବେଳେ ସିନ୍ଟି ଆହୁରି ଭାବପ୍ରବଣ ହୋଇଯାଏ।
ଏହି ଅଂଶର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ କଥା ହେଉଛି—ବନ୍ଧୁତ୍ୱର ମୂଲ୍ୟ ବୁଝିବା ପାଇଁ ସବୁବେଳେ ବଡ଼ ଘଟଣାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ। କେବେ କେବେ ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ଘଟଣା ମଣିଷକୁ ବୁଝାଇଦିଏ ଯେ ଆମ ଜୀବନରେ କିଏ ପ୍ରକୃତରେ କେତେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ।
‘ଯଦି’ ଫିଲ୍ମର ମୁଖ୍ୟ କାହାଣୀ ମଧ୍ୟ ଏକ ଛୋଟ ବିବାଦରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ଧୀରେ ଧୀରେ ଗୁରୁତର ରୂପ ନେଇଥାଏ। ଅଧିକୃତ ସିନୋପ୍ସିସ୍ ଅନୁସାରେ, ଏକ ଛୋଟ ଯୁକ୍ତିତର୍କ ପରେ ଜଣେ ପୁଅ ଓ ତାଙ୍କ ପୂର୍ବତନ ବନ୍ଧୁଙ୍କ ସମ୍ପର୍କ ଶତ୍ରୁତାରେ ପରିଣତ ହୁଏ ଏବଂ ଘଟଣା ଆହୁରି ବଡ଼ ରୂପ ନେଇଥାଏ।
ଏହି କାହାଣୀ ଦର୍ଶକଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରେ—ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ଭୁଲ୍ କି ଜୀବନର ସବୁକିଛି ବଦଳାଇପାରେ?
ଏହି ପ୍ରଶ୍ନଟି ହିଁ ‘ଯଦି’ ଫିଲ୍ମର ମୂଳ ଭାବନା ସହ ଜଡ଼ିତ। ଯଦି ସେହି ଦିନ ଝଗଡ଼ା ହୋଇନଥାନ୍ତା? ଯଦି ସେହି କଥାଟି କୁହାଯାଇନଥାନ୍ତା? ଯଦି ଗୋଟିଏ ନିଷ୍ପତ୍ତି ଅନ୍ୟ ଭାବରେ ନିଆଯାଇଥାନ୍ତା? ତେବେ ହୁଏତ ଅନେକ କିଛି ଅଲଗା ହୋଇଥାନ୍ତା।
କ୍ରିଷ୍ଣା ରାଉତଙ୍କ ସହ ଜଡ଼ିତ ସାଦ୍ ଅଂଶଟି ମଧ୍ୟ ଏହି ଭାବନାକୁ ଆହୁରି ଗଭୀର କରିଥାଏ। ଜଣେ ବନ୍ଧୁଙ୍କୁ ନେଇ ମନରେ ଥିବା ଭଲପାଇବା, ପୁରୁଣା ସ୍ମୃତି ଏବଂ ହଠାତ୍ ଆସିଥିବା ଦୁଃଖ—ଏସବୁ ମିଶିଗଲେ ଦର୍ଶକଙ୍କ ଆଖିରେ ଲୁହ ଆସିବା ସ୍ୱାଭାବିକ।
କିଛି ସମ୍ପର୍କର ମୂଲ୍ୟ ଆମେ ସେହି ସମୟରେ ବୁଝିପାରୁନାହୁଁ। ଯେତେବେଳେ ସେହି ମଣିଷଟି ଆମ ପାଖରେ ଥାଏ, ଆମେ ଭାବୁଥାଉ ସେ ସବୁବେଳେ ଆମ ସହିତ ରହିବ। କିନ୍ତୁ ସମୟ ଯେତେବେଳେ ସବୁକିଛି ବଦଳାଇଦିଏ, ସେତେବେଳେ ପୁରୁଣା ସ୍ମୃତିଗୁଡ଼ିକ ହିଁ ଆମ ପାଖରେ ରହିଯାଏ।
ଏହି କାରଣରୁ ଏହି ସିନ୍କୁ କେବଳ ଏକ ସାଧାରଣ ସାଦ୍ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଭାବରେ ଦେଖିହେବ ନାହିଁ। ଏହା ଦର୍ଶକଙ୍କୁ ନିଜ ଜୀବନର ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ଭାବିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରିପାରେ। କାହାରୋ ସହ ଆମର ହସ, କଥାବାର୍ତ୍ତା, ଝଗଡ଼ା, ମଜା—ସବୁକିଛି ହଠାତ୍ ସ୍ମୃତି ହୋଇଯିବାର ଭାବନା ହିଁ ଏହି ଅଂଶକୁ ଅଧିକ ଇମୋସନାଲ୍ କରିଥାଏ।
ଫିଲ୍ମର ମ୍ୟୁଜିକ୍ ଓ ବ୍ୟାକଗ୍ରାଉଣ୍ଡ ସ୍କୋର ମଧ୍ୟ ଭାବପ୍ରବଣ ମୁହୂର୍ତ୍ତକୁ ଆହୁରି ଗଭୀର କରିବାରେ ଭୂମିକା ନେଇଛି। ଫିଲ୍ମର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ସୋମେଶ ସତପଥୀ କରିଥିବାବେଳେ, ବ୍ୟାକଗ୍ରାଉଣ୍ଡ ସ୍କୋର ଅଭିଷେକ ପାଣିଗ୍ରାହୀଙ୍କ ଦାୟିତ୍ୱରେ ରହିଛି।
ଏକ ଭଲ ଇମୋସନାଲ୍ ସିନ୍ରେ ଅଭିନୟ ସହିତ ସଙ୍ଗୀତର ମଧ୍ୟ ବଡ଼ ଭୂମିକା ରହେ। ଜଣେ ଚରିତ୍ର କିଛି ନ କହି ଚୁପ୍ ହୋଇ ରହିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ମୁହଁର ଭାବ, ଆଖିର ଲୁହ ଓ ପଛରେ ବାଜୁଥିବା ସଙ୍ଗୀତ ଦର୍ଶକଙ୍କୁ ସେହି ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅନୁଭବ କରାଇପାରେ।
କ୍ରିଷ୍ଣା ରାଉତଙ୍କ ଏହି ଅଂଶର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ହେଉଛି ଏହାର ମାନବୀୟ ଭାବନା। ଏଠାରେ କେବଳ ଘଟଣା ନାହିଁ, ଘଟଣା ପଛରେ ଥିବା ମଣିଷର ମନ ମଧ୍ୟ ରହିଛି। ଜଣେ ବନ୍ଧୁ ପାଇଁ ଅନ୍ୟଜଣଙ୍କ ମନରେ ଥିବା ଭଲପାଇବା ଓ ହରାଇବାର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦର୍ଶକଙ୍କୁ ନୀରବ କରିଦିଏ।
ଶେଷରେ ‘ଯଦି’ ଫିଲ୍ମର ଏହି ଭାବପ୍ରବଣ କାହାଣୀ ଆମକୁ ଗୋଟିଏ କଥା ମନେ ପକାଇଦିଏ—ସମ୍ପର୍କର ମୂଲ୍ୟ ସମୟ ଥିବାବେଳେ ବୁଝିବା ଦରକାର। କାରଣ ଆଜି ଯିଏ ଆମ ପାଖରେ ଅଛି, ସେ କାଲି ମଧ୍ୟ ଆମ ପାଖରେ ଥିବେ ବୋଲି କୌଣସି ନିଶ୍ଚିତତା ନାହିଁ।
‘ଯଦି’ ଫିଲ୍ମର ଏହି ସାଦ୍ ଅଂଶ ଦର୍ଶକଙ୍କୁ କେବଳ କାନ୍ଦାଇବା ପାଇଁ ନୁହେଁ, ବରଂ ନିଜ ସମ୍ପର୍କକୁ ଆଉଥରେ ମନେ ପକାଇବା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏକ ସୁଯୋଗ ଦିଏ। କେତେକ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ଜୀବନରେ ଛୋଟ ସମୟ ପାଇଁ ଆସିଥାଏ, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ସ୍ମୃତି ସାରା ଜୀବନ ରହିଯାଏ।
ଆଉ ସେହି ସ୍ମୃତି ହିଁ ବୋଧହୁଏ ‘ଯଦି’ର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଭାବନା… ଯାହା ସିନେମା ହଲ୍ର ଅନ୍ଧାର ଭିତରେ ଆଖିକୁ ଲୁହରେ ଭରିଦିଏ, କିନ୍ତୁ ମନରେ ଛାଡ଼ିଯାଏ ଗୋଟିଏ ପ୍ରଶ୍ନ—‘ଯଦି ସବୁକିଛି ପୁଣିଥରେ ଠିକ୍ କରିବାର ସୁଯୋଗ ମିଳିଥାନ୍ତା…?’